In memoriam: Jan Boots (1950–2026) ## De Man Die De Nederlandse Kermis Belichaamde
---
Vandaag, 27 mei 2026, is een groot licht in de Nederlandse kermiswereld uitgegaan. **Jan Boots**, directeur en het gezicht van de **Nederlandse Kermis Bond (NKB)**, is niet meer. Een man die meer dan vijftig jaar lang — met onbegrensde passie, vakkennis en een warm hart — vocht voor het behoud van het oudste culturele volksvermaak van Nederland, heeft zijn laatste tocht gemaakt.
De kermiswereld staat stil. En terecht.
---
Een Leven Gewijd aan de Kermis
Jan Boots groeide op als kind dat als geen ander gefascineerd was door de magie van de kermis — door de geur van suikerspin, de glinstering van het reuzenrad in de schemering, de lach van kinderen op een draaimolen. Die fascinatie groeide uit tot een levensmissie.
Hij begon zijn carrière bij de NKB als secretaris en groeide uit tot directeur — een functie die hij met hart en ziel vervulde. Niet als een bureaucraat achter een bureau, maar als een man die de kermisfamilies kende bij naam, die aanwezig was bij openingen in het hele land, die op elk gemeentehuis en elk ministerie de vuist op tafel durfde te slaan als dat nodig was voor zijn mensen.
Op **1 december 2020** vierde Jan Boots zijn bijzondere **50-jarig jubileum** bij de NKB. Een half eeuw trouw aan één zaak. Hij werd bij die gelegenheid verrast op het Stadhuis van Alkmaar, waar burgemeester Emile Roemer hem namens Zijne Majesteit de Koning benoemde tot **Ridder in de Orde van Oranje Nassau** — de Koninklijke erkenning die hij zo verdiend had.
---
De Stem van de Kermisexploitant
Jan Boots was meer dan een directeur. Hij was de stem van honderden kermisexploitanten die zonder hem geen gehoor zouden vinden bij gemeenten, ministeries en beleidsmakers. Hij kende de wet- en regelgeving als zijn broekzak, begreep de veiligheidsaspecten door en door, maar begreep bovenal de mensen achter de attracties.
Tijdens de coronacrisis — het zwaarste jaar voor de kermissector in modern geheugen — was Jan Boots dag en nacht bereikbaar. Hij was het **vertrouwde eerste aanspreekpunt** voor iedere exploitant die in nood verkeerde. Hij schreef brieven aan gemeenten en ministeries, overlegde, onderhandelde en streed — niet voor zichzelf, maar voor zijn mensen.
*"In dit voor kermis- en circusondernemers rampzalige jaar is Jan ook weer het vertrouwde eerste aanspreekpunt en hij heeft het drukker dan ooit."* — Robert Ronday, voormalig directeur Circus Herman Renz
---
Meer Dan Een Bond — Een Cultuurdrager
Wat Jan Boots onderscheidde van anderen was zijn diepe overtuiging dat de kermis geen vermaak is, maar **cultuurhistorisch erfgoed**. Hij wist als geen ander dat de kermis deel is van de Nederlandse identiteit — al eeuwenlang het plein waar arm en rijk naast elkaar stonden, waar kinderen dromen en volwassenen even kind mogen zijn.
Vanuit die overtuiging zette hij zich in voor zoveel meer dan alleen de bond:
- **De Komeet** — het driewekelijkse vakblad van de kermissector, dat onder zijn leiding uitgroeide tot de verbindende schakel van de kermiswereld. - **Vereniging Nederlandse Circus Ondernemers (VNCO)** — hij zette zich ook in voor de circuswereld, in het besef dat kermis en circus één grote familie zijn. - **Kring van Draaiorgelvrienden** — want ook de muziek van het draaiorgel behoort tot ons erfgoed. - **3 October Vereeniging in Leiden** — Jan Boots stelde zijn persoonlijke, unieke verzameling van kermisfoto's en documenten **vanaf 1900** beschikbaar voor een museumexpositie, zodat toekomstige generaties de kermisgeschiedenis kunnen beleven. - **Toegankelijkheid** — hij streed met bijzondere inzet voor mensen met een beperking of een kleine beurs, zodat ook zij konden genieten van de kermis. Niet iedereen hoeft buiten te staan.
---
Een Man van Mensen
Jan Boots kende nagenoeg **alle kermisfamilies in Nederland persoonlijk**. Hij was bij hen een graag geziene gast — op de kermis, thuis aan tafel, bij blijde en droeve gebeurtenissen. In een wereld van harde onderhandelingen en zakelijke belangen bleef hij altijd de menselijke factor bewaken.
Zijn kennis werd in de sector **legendarisch** genoemd. Maar zijn warmte en toegankelijkheid waren minstens zo groot. Hij luisterde, hij help, hij loste op. Met meer dan 350 leden met allemaal eigen meningen en belangen wist hij jaar na jaar de eenheid te bewaren — een kunst op zich.
---
Dank, Jan
De Nederlandse kermiswereld is vandaag in rouw. Maar bovenal is zij dankbaar.
Dankbaar voor **vijftig jaar onvermoeibare inzet**. Voor elk gesprek met een wethouder dat een kermis redde. Voor elke exploitant die door een moeilijk jaar heen geholpen werd. Voor elk kind dat dankzij jouw werk kon lachen op een draaimolen. Voor De Komeet die iedere drie weken de sector verbond. Voor de erfgoedcollectie die jij behoedde voor de vergetelheid. Voor de Koninklijke onderscheiding die erkende wat wij al zo lang wisten: dat jij de kermis bént.
Jan Boots was geen ambtenaar. Jan Boots was geen bestuurder. Jan Boots was een **kermisman** — en dat is het mooiste wat je kunt zijn.
---
*Namens de gehele Nederlandse kermiswereld, de exploitanten, de bezoekers, de kermisfamilies en iedereen die ooit met een glimlach een kermis heeft verlaten:*
**Bedankt, Jan. Rust zacht. De draaimolens draaien vandaag voor jou.**
---
*Kermis.nl — 27 mei 2026*